Tussen Hangzhou en Shanghai, aan het Grote Kanaal, ligt het dorpje Wuzhen dat 15 jaar geleden in een toeristische attractie is omgevormd. Een soort Volendam waar nog 20 procent van de huizen wordt bewoond door oorspronkelijke bewoners. Met een bootje en gondelier varen we naar het begin van de hoofdstraat. Aan de achterkant van de huizen balkonnetjes waar oude mensen met elkaar praten en bloempotten hangen.
In Wuzhen zijn meerdere musea gevestigd. Allemaal klein natuurlijk maar wel een leuke manier om de oorspronkelijke huizen van binnen te kunnen bekijken. Zo komen we in een huis met houtsnijwerk, vooral van deurstijlen die de rijkdom van de familie weergeven. Verder een atelier van indigo stoffen, een rijstbrandewijn stokerij, het folklore museum (met een verzameling bedden!) en de apotheek. Tussendoor schaamteloos de woonkamers van de lokale bevolking gefotografeerd, die nogal eenvoudig woont (al is er wel een TV aanwezig!).
Omdat er bussen vol Chinese toeristen worden afgeleverd, zijn wij als enige 'laowai' (buitenlanders) zelf ook een bezienswaardigheid. We houden de score bij: Nena gaat aan kop met 13 fotoshoots, de rest volgt op ruime afstand met ieder pas 1 situatie om met een Chinese jongen of meisje op de foto te gaan.
Vandaag daarom ook wat foto's gemaakt van de Chinese kinderen. Baby's zitten op de arm van vader of moeder, voorkant aangekleed, achterkant helemaal bloot. Geen luier aan!
Een Chinese student durft onze gids Winny aan te spreken. Hij wil graag zijn Engels oefenen met ons. In het begin lijkt dat aardig te lukken, maar gedurende het gesprek blijkt dat hij zijn eerste zinnetjes uit het hoofd heeft geleerd, en daarna niet veel verder komt dan het stamelen van wat woordjes. Met behulp van onze gids komt hij nog wat verder, maar hij slaat zich letterlijk voor de kop als hij een woord niet kan bedenken. Jim is zijn idool, en door nogal verwijfd gedrag weten we eigenlijk niet wat we van zijn geaardheid moeten denken. Dolgelukkig is hij met het aanbod om via email verder te communiceren. Veel foto's worden er gemaakt.
Een prima lunch in een lokaal klein restaurant; dat bevalt beter dan de grote hotels met een nogal westerse smaak van hun gerechten. Onderweg rijstvelden en watermeloenen. In de afgelopen jaren zijn de akkers verlaten door de boeren die meer geld kunnen verdienen in de grote steden. Overal elektriciteitsmasten, dit land heeft veel energie nodig.
Vroeg in het hotel, zodat we even kunnen ontspannen (lees: een dutje doen); de warmte eist zijn tol. Winny heeft geregeld dat we bij Granma's kunnen dineren. Om half vijf staat er al een rij van een uur! Hij bestelt 5 lokale gerechten, maar door een misverstand blijken daar 2 nagerechten bij te zitten. Omdat wij zelf ook nog verlekkerd naar de nagerechten hebben gekeken, blijken we uiteindelijk meer nagerechten dan hoofdgerechten te hebben. Bovendien wordt het mango-ijs als eerste geserveerd; de noedels en schelpdieren komen pas aan het einde. Om ons heen kijken de chinezen met grote ogen naar onze eetgewoontes ...
Langs het West Lake is de avondparade begonnen. Het is vandaag zaterdag en het is duidelijk dat dit toeristenattractie nummer 1 is in China. Voor lokale toeristen natuurlijk, want we mogen weer vaak poseren. Ook worden er veel foto's gemaakt, rijen van tientallen fotografen proberen de zonsondergang vast te leggen, en later de muzikale fonteinen. In het park wordt inmiddels gekaart, en er zijn weer line dancers. Wij zoeken de koelte op in alweer een shopping mall, dit keer met meer westerse merken. Er wordt flink ingeslagen ...
Op weg naar het hotel nog even wat tofu soep en hete kip gesnackt in een klein restaurant. De bestelling gaat dit keer erg moeizaam maar met diverse boekjes en foto's aan de muur, kunnen we ook nog bier bestellen.
Morgen naar Guilin, en we mogen uitslapen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten