Foto's

Wat een prachtige foto's, Fia! 

Jullie staan er erg leuk op en hebben zo te zien enorm genoten.

Hartelijke groeten van Els

Weer thuis

Na een tussenstop in Kopenhagen weer thuis aangekomen. Leuke stad hoor, Kopenhagen en 3 uurtjes is te weinig. Dat doen we nog eens over.
 
Vroeg opstaan is geen punt hier in Europa, voor ons voelt het aan als uitslapen tot kwart over twaalf.
 
Auto stond klaar bij de valet-parking, luxe hoor! Inmiddels is er pindakaas in huis, bruin brood moet oude kaas, en drop. na zoveel Chinees eten verlang je weer naar de hollandse pot!
 
De wasmachine draait, foto's kunnen worden uitgezocht, souvenirs uitgestald. Voor volgend jaar? Waarschijnlijk Australie dus suggesties voor een mooie rondreis 'Down Under' zijn welkom.

Ming graven en de Grote Muur

Twee dagen voor Beijing is natuurlijk veel te kort. Bovendien is het verkeer vreselijk -  de 5 ringwegen zijn continu verstopt. Ons programma bestaat dus uit 2 bezienswaardigheden die niet te ver uit elkaar liggen, maar toch nog 70 km/2 uur rijden vergen.

 

Allereerst de graftombes van de Ming keizers. Een dynastie van vele eeuwen, en waarschijnlijk het meest bekend in Europa vanwege het vele porselein dat tijdens hun heerschappij naar het Westen werd verscheept als ballast bij de thee. Zoals altijd veel intriges aan het hof, een Keizer die zijn eerste kleinzoon als opvolger aanwijst, die vervolgens wordt verdreven door zijn oom. De graven liggen altijd tussen een berg in het noorden, en een rivier, en als het even kan bovenop een jade-mijn. De tombe zelf is een enorme ronde berg aarde van zeker 50 meter doorsnede, die nog niet is uitgegraven. Net als bij het Terracotta Leger is er onvoldoende techniek aanwezig om de opgegraven zaken te kunnen conserveren. Wel Keizerlijke gebouwen, offerplaatsen om zijde te verbranden, en een enorme ceremoniële hal met 60 mahoniehouten pilaren die een fortuin waard zijn (zelfs als ze al 800 jaar oud zijn).

 

Slechts één van de graven is geopend en de gevonden rijkdommen zijn nogal ongeïnteresseerd tentoongesteld. Vooral de jade trekt veel aandacht van de Chinezen (vele malen meer waardevol dan al het goud). Wij vinden de keizerlijke hoofdtooien wel apart met alle jade kraaltjes. Bij de grafheuvel ook een enorme stèle  die vervoerd moest worden in de winter door de wegen te voorzien van een ijslaag.

 

Let erop met welk been je over de drempel van de Hemelse Poort stapt: vrouwen stappen met hun rechterbeen eerst, mannen met hun linkerbeen, anders zou je nooit in het hiernamaals terechtkomen.

 

Lunch in een enorme zaal met toeristenbussen, incl. frietjes. Alle tours worden zoals gebruikelijk langs fabriekjes en markten geloodst om de toeristen meer geld uit de zak te kloppen. Wij verzoeken onze gids om dat maar over te slaan. Dan moeten we wel even een papier ondertekenen dat we vrijwillig afzien van dit programmaonderdeel!

 

Wij gaan voor het echte werk- de Grote Muur. Het stuk dat wij beklimmen is gerestaureerd en ziet er dus uit zoals je uit de plaatjes van China kent. Andere toeristen kiezen voor de oorspronkelijke restanten die vaak niet meer zijn dan brokkelende steenhopen. Helaas is er vandaag behoorlijk veel smog (= smoke en fog). De overkant van de berg met de kronkelende muur erop is nauwelijks zichtbaar. We klimmen zo'n 600 m omhoog via steile trappen, met treden van soms wel een halve meter hoog. Geen droge draad meer aan ons lijf want het is behoorlijk warm en vochtig. Onderweg vee support van de Chinezen die best wel gemakkelijk de treden opklimmen.

 

Na afloop een ijsje verdiend. Compleet bezweet de airco van het busje in, waar een vervelend hoest zich begint te ontwikkelen. We sukkelen terug naar Beijing (in totaal 4 uur in de auto voor een uitstapje!).

 

's Avonds een afspraak met een collega uit Nederland die een Tibetaanse vriendin heeft in Beijing. Handen en voeten vertalingen dus: het Chinees van Wouter is net iets beter dan het Engels van zijn vriendin (die als Engelse naam Sofia heeft, naast haar Tibetaanse en Chinese naam). Middenin het restaurant (waar we weer een overheerlijke Peking eend in pannenkoekjes eten) zingt ze een Tibetaans drinklied, wat de rest van het restaurant prachtig vindt. Met de metro terug, werkt best eenvoudig maar Sofia staat erop dat ze ons naar het hotel begeleid.

 

De verkoudheid zet door, dus hoestend de nacht doorgekomen. Lekker laat opstaan om de tassen in te pakken. Uiteindelijk past alles weer hoewel de extra inkopen de tas van Jim behoorlijk vol hebben gekregen. Weer een tergend langzame rit naar de luchthaven. Op naar Kopenhagen voor een flitsbezoek aan het centrum, en morgen ochtend naar Amsterdam.

Peking Eend en de Verboden Stad

We worden gewekt met een sterke bak koffie. Alleen de westerlingen drinken dat; Chinezen zweren bij thee. Het landschap is al verstedelijkt als ik mijn hoofd uit de coupe steek: de buitenwijken van Beijijng, een stad van 19 miljoen inwoners. De trein arriveert netjes op tijd en onze gids Christian loodst ons snel naar de bus. Geen tijd te verliezen: eerst een ontbijt bij KFC, daarna langs het Nationaal Theater (dat helemaal omgeven is door een gracht) en de Kamer van Afgevaardigden (Grote Hal van het Volk, afgebeeld op het 100 Yuan biljet) en het Tiananmen Plein. Bekend van de foto uit 1989 waar een student het opneemt tegen een tank. Dat was het begin van de verdergaande vrijheden van het volk, en dat uitmondde in deze enorme vakantiestromen van Chinezen. Overigens zitten sommige studenten nog steeds vast, niet echt de helden die je verwacht.

 

 

Dat geldt wel voor Chairman Mao, die ligt opgebaard in een mausoleum op hetzelfde plein. Enorme wachtrijen dus dat slaan we over. Mensenmassa hier is trouwens overweldigend. En iedereen poseert met groep of individueel, dus dringen om een goeie plek.

 

De Verboden Stad ligt verborgen achter zeker 3 poorten. Chairman Mao hangt aan de buitenste muur, waar ook nog eens een brede slotgracht omheen loopt. Al snel is de Zaal van de Opperste Harmonie zichtbaar. De grootte van het plein blijkt vooral uit de mensenmassa's die er rondlopen en op mieren lijken. Hier zijn de opnames gemaakt van 'The Last Emperor' in een periode van ontspanning die sindsdien weer grotendeels is teruggedraaid. In de vele paleizen trouwens weinig te zien. Alle mooie en waardevolle spullen staan in de musea. Hier en daar staat nog een troon of een keizerlijk bed. Met tientallen Chinezen ellebogen we ons een weg naar voren voor een foto. In een van de zalen boven de troon een originele kalligrafie van een van de keizers. De betekenis 'Doe niets' verwijst naar aanpassing aan je omgeving of zoiets. In het museum zijn kalligrafieën te koop van een van de nog levende leden van de familie van de laatste Keizer. Ook een foto van de Keizer hangt daar, voordat hij tuinman werd in zijn eigen paleistuinen.

 

Leuk detail: op ieder van de paleizen staan dierfiguren die allemaal iets met water te maken hebben. Net als de draak bedoeld om het huis te behoeden tegen vuur. Hoe meer dieren, hoe belangrijker het gebouw. De Zaal van de Opperste Harmonie is de enige met 10 dieren.

 

Ook in Beijing grote shoppingmalls. Bij favoriete winkelketens slaan Jim, Mitch en Nena in. Soms stukken goedkoper dan op de marktjes maar dat heeft alles met onderhandelen te maken!

 

We eten de enige echte Peking Eend in een mooi restaurant, waar de eend voor ons wordt gefileerd. Daarna moeten we de eend oprollen in een pannenkoekje, heel lekker. Ook echt iets van het oude Beijing zijn de hutongs. Dit zijn de nauwe straatjes met huizen met binnenplaatsen, waar vooral veel officieren van de keizer woonden. Op een riksja door de hutong, lekker toeristisch! Thee drinken in een hutong-huis, inclusief de krekel in een kooitje. Aan de rand van de hutong-wijk staan de bell tower en drum tower van Beijing, een maatje groter dan die van Xi'an maar niet zo mooi gelegen binnen de stadsmuur. Nog even shoppen maar wij zijn al verzadigd.

 

's Avonds een Kungfu show, met stokken, mannen die stenen op hun hoofd kapotslaan en vechtscènes. Ik weet niet of dit nog echt Chinees is, maar wel vermakelijk.

Stroomstoring en stadsmuren

Net opgestaan toen de stroom uitviel in de hele straat. Aangezien de hele stad binnen de stadsmuren is opgebroken voor een nieuwe metrolijn is dat niet echt een verrassing. Gelukkig is er nog warm water dus we staan in het donker op. Naar de ontbijtzaal dalen we 8 trappen af, we hopen dat de storing verholpen is als we de koffers naar beneden moeten zeulen! We ontbijten bij kaarslicht (geen omelet vandaag!).

 

Buiten zijn ze bezig een grote generator te installeren. De winkeltjes in het straatje zijn donker, maar op de East Main Street (makkelijke naamgeving: van de klokkentoren naar East Gate) hebben alle winkels gewoon stroom. Ze gaan pas om 10 uur open, wij lopen naar de Bell Tower (oosten, stadspoorten kunnen open) en de Drum Tower (westen, stadspoorten gaan dicht). Onderweg veel bloemen (al dan niet met knuffeltjes): vandaag ontmoet de Keizer zijn favoriete concubine Yang weer, dus het is een soort Chinees Valentijn.

 

In de oude moslimwijk dwalen we door de soekh-achtige straatjes. Helaas alweer vol met de gebruikelijke toeristenshops met bijbehorende verkoopsters. Nieuw is dat de vrouwen hier een hoofddoek dragen. Grappige T-shirts van Oba-Mao, waar Obama opstaat met een Mao pet. Ook de kraampjes met snacks zijn in deze wijk anders. Bij de oude moskee veel steegjes, niet echt comfortabel wonen.

 

Weinig ingeslagen bij de shopping malls. Kleine winkels in malls met veel roltrappen, maar niet speciaal. Voor de rijke toeristen (lees: westerlingen, die ze hier 'grote neuzen' noemen) liggen de malls bij de bezienswaardigheden, zoals de pagoda en het paleis.

 

Gelukkig doet de lift het in het hotel het weer. De generator maakt een enorm kabaal maar het werkt wel. We rijden naar de stadsmuur: 14 km rondom het oude paleis is intact gebleven. Alle andere steden incl. Beijing hebben hun stadsmuren 20 jaar geleden gesloopt om het verkeersinfarct op te lossen. In Xi'an hadden ze daar geen geld voor: gelukkig! Wij fietsen in 35 graden de muur rond. Overal gerestaureerde verdedigingstorens en uitzicht op de Bell Tower die precies middenin de stad staat. Ook meteen duidelijk wat de gevolgen voor het verkeer zijn van dergelijke muren: overall lange files.

 

Bezweet rijden we stapvoets naar de Bell Tower. Deze is zonder spijkers in elkaar gezet. Toen een paar honderd jaar geleden de Drum Tower verplaats is, konden ze hem als een bouwpakket uit elkaar halen. Het verkeer op het plein is een enorme chaos. Voetgangers, fietsers, auto's en bussen rijden dwars door elkaar. Op de een of andere manier zijn er echter nooit aanrijdingen. Ik denk niet dat het efficient is, maar het werkt. Een mooi voorbeeld van een Russisch gebouw uit de 50-er jaren, is het Bell Tower Hotel.

 

Dan naar het treinstation dat net buiten de stadsmuren ligt. Overal mensen die op het plein schaduw zoeken en wachten op hun trein. Blijkbaar vertrekken er veel nachttreinen, en de Soft Sleeper wachtruimte zit vol met toeristen. We nemen afscheid van onze gids Mei (die bij iedere bezienswaardigheid weer een leuk verhaal wist) en werken onze baggage de coupe in. We lopen naar het begin van de trein die zeker 500 m lang is, en moeten terugrennen om op tijd weer in onze wagon te zijn. Heel langzaam vertrekt de trein voor een 1200 km lange reis in in 11 uur.

 

In onze coupe 4 bedden, Paul slaapt weer tussen de Chinezen. Om 22 uur ligt we hele wagon te slapen, tijd voor ons om onze bedden op te zoeken.

Terracotta soldaten en een liefdesgeschiedenis

Het hotel is comfortabel en weer eens gevarieerd ontbeten met slappe koffie en toast. Tegenwoordig eten we een mix van Europees en Chinees, en natuurlijk met stokjes. Alleen het uitzicht op de achterkant van een huizenblok geeft ons weer echt het idee in Azië te zijn.

 

Vandaag naar een van de belangrijkste bezienswaardigheden van China: het terracotta leger. De eerste Keizer van China had zijn hoofdstad in Xi'an en gedurende zijn hele leven is hij bezig geweest zijn graftombe te bouwen. Die graftombe ligt 2 kilometer verderop en men is nog niet begonnen deze uit te graven omdat de conserveringstechniek niet goed genoeg is om de eventuele vondsten te bewaren. Het leger van deze Keizer is pas in 1974 ontdekt door een boer op zoek naar een waterbron. Deze boer leeft nog en je ziet hem zitten op een van de foto's in een wit overhemd terwijl hij zijn boeken signeert.

 

De soldaten zijn gebakken in klei-ovens en vervolgens in gevechtspositie opgesteld. Iedere soldaat is anders en gemodelleerd naar een echte man. Je kunt een replica laten opsturen voor Euro 1300; wij besluiten een veel kleiner exemplaar mee te nemen voor de tuin.

 

Door allerlei machtswisselingen zijn de soldaten 2200 jaar vergeten. Overigens werden ze niet kant en klaar gevonden. Op de foto zie je een gerestaureerde krijger voor een bergje aan brokstukken staan, die half zijn verscholen in de aardelagen van het boerenland. Grote stukken van de putten zijn nog afgesloten en je kunt goed de structuren zien die gebouwd zijn om dit leger ondergronds te kunnen opstellen. Alle soldaten die bijna klaar zijn, en wachten op een paar laatste stukken, staan op een aparte plaats.

 

Bij de tombe van de Keizer is ook een model van een strijdwagen gevonden. Meer dan 7.000 puzzelstukjes die in elkaar gezet moesten worden, dat duurde 5 jaar. In het museum een reusachtig lawaai en gedrang van Chinezen om maar het beste plekje te kunnen bemachtigen voor een foto.

 

De lunch is weer erg aangepast aan de Europese smaak. In het restaurant alleen maar toeristengroepen die eten met een vork! Het is duidelijk een stuk gecivilseerder hier in Xi'an, veel bussen met toeristen die Beijing, Xi'an en Shanghai doen. Jammer, wij vonden al die Chinese toeristen veel leuker. Om dat te compenseren maken we vandaag zelf maar een typisch Chinese foto: iedereen een 'V' teken.

 

In het Huaqing Paleis vertelt onze gids het beroemdste liefdesverhaal van China, over de Keizer en zijn concubine Yang. Hij besteedde zoveel tijd aan haar en zijn muziek dat hij de politiek verzaakte. Vervolgens werd zijn concubine gedwongen zelfmoord te plegen. In dit paleis (volledig nieuw gebouwd in de laatste jaren, incl. de onvermijdelijke shopping mall) alleen nog de originele warmwaterbaden die de Keizer voor zichzelf en zijn concubines liet bouwen. Dat warme water van 43 graden stroomt er nog steeds.

 

's Avonds gaan we naar een show met muziek en dans uit de Tang dynastie. Die dynastie werd gekenmerkt door de lange mouwen en zwierige bewegingen. Wel toevallig dat we net het paleis, en het liefdesverhaal gezien hebben en vervolgens dit in een show weer gepresenteerd krijgen.  Het diner bestaat uit diverse soorten dumplings die heel wat smakelijker zijn dan wat we op Shanghai Railway Station bij de fastfood gegeten hebben. De dumplings hebben de vorm van de vulling - het is wel duidelijk wat er in de dumpling op de foto zit!