We worden gewekt met een sterke bak koffie. Alleen de westerlingen drinken dat; Chinezen zweren bij thee. Het landschap is al verstedelijkt als ik mijn hoofd uit de coupe steek: de buitenwijken van Beijijng, een stad van 19 miljoen inwoners. De trein arriveert netjes op tijd en onze gids Christian loodst ons snel naar de bus. Geen tijd te verliezen: eerst een ontbijt bij KFC, daarna langs het Nationaal Theater (dat helemaal omgeven is door een gracht) en de Kamer van Afgevaardigden (Grote Hal van het Volk, afgebeeld op het 100 Yuan biljet) en het Tiananmen Plein. Bekend van de foto uit 1989 waar een student het opneemt tegen een tank. Dat was het begin van de verdergaande vrijheden van het volk, en dat uitmondde in deze enorme vakantiestromen van Chinezen. Overigens zitten sommige studenten nog steeds vast, niet echt de helden die je verwacht.
Dat geldt wel voor Chairman Mao, die ligt opgebaard in een mausoleum op hetzelfde plein. Enorme wachtrijen dus dat slaan we over. Mensenmassa hier is trouwens overweldigend. En iedereen poseert met groep of individueel, dus dringen om een goeie plek.
De Verboden Stad ligt verborgen achter zeker 3 poorten. Chairman Mao hangt aan de buitenste muur, waar ook nog eens een brede slotgracht omheen loopt. Al snel is de Zaal van de Opperste Harmonie zichtbaar. De grootte van het plein blijkt vooral uit de mensenmassa's die er rondlopen en op mieren lijken. Hier zijn de opnames gemaakt van 'The Last Emperor' in een periode van ontspanning die sindsdien weer grotendeels is teruggedraaid. In de vele paleizen trouwens weinig te zien. Alle mooie en waardevolle spullen staan in de musea. Hier en daar staat nog een troon of een keizerlijk bed. Met tientallen Chinezen ellebogen we ons een weg naar voren voor een foto. In een van de zalen boven de troon een originele kalligrafie van een van de keizers. De betekenis 'Doe niets' verwijst naar aanpassing aan je omgeving of zoiets. In het museum zijn kalligrafieën te koop van een van de nog levende leden van de familie van de laatste Keizer. Ook een foto van de Keizer hangt daar, voordat hij tuinman werd in zijn eigen paleistuinen.
Leuk detail: op ieder van de paleizen staan dierfiguren die allemaal iets met water te maken hebben. Net als de draak bedoeld om het huis te behoeden tegen vuur. Hoe meer dieren, hoe belangrijker het gebouw. De Zaal van de Opperste Harmonie is de enige met 10 dieren.
Ook in Beijing grote shoppingmalls. Bij favoriete winkelketens slaan Jim, Mitch en Nena in. Soms stukken goedkoper dan op de marktjes maar dat heeft alles met onderhandelen te maken!
We eten de enige echte Peking Eend in een mooi restaurant, waar de eend voor ons wordt gefileerd. Daarna moeten we de eend oprollen in een pannenkoekje, heel lekker. Ook echt iets van het oude Beijing zijn de hutongs. Dit zijn de nauwe straatjes met huizen met binnenplaatsen, waar vooral veel officieren van de keizer woonden. Op een riksja door de hutong, lekker toeristisch! Thee drinken in een hutong-huis, inclusief de krekel in een kooitje. Aan de rand van de hutong-wijk staan de bell tower en drum tower van Beijing, een maatje groter dan die van Xi'an maar niet zo mooi gelegen binnen de stadsmuur. Nog even shoppen maar wij zijn al verzadigd.
's Avonds een Kungfu show, met stokken, mannen die stenen op hun hoofd kapotslaan en vechtscènes. Ik weet niet of dit nog echt Chinees is, maar wel vermakelijk.



















Geen opmerkingen:
Een reactie posten