maandag 5 augustus 2013

Discogrotten, voetmartelingen en prikkelend eten

Guilin is een echte verzamelplaats voor toeristen om hun uitstapjes naar de karstbergen te plannen, maar in Guilin zelf zijn ook nog wat bezienswaardigheden. Al vroeg vertrekken we naar de Elephant Trunk Hill, waar volgens de legende een oude vrouw de olifant van de keizer genas (en die in steen veranderde toen de keizer de olifant weer terug wilde). Veel steile trappen.
 
Een van de merkwaardige gewoontes in China is om je baby zonder luier rond te dragen. Tja, zo wordt het vanzelf glibberig op al die trappen! Voor de elephant trunk hill nog even met de ogen knijpen tegen het felle zonlicht voor de obligate foto's. We beginnen ons al aardig aan te passen.
 
Op straat zie je trouwens ook merkwaardige verschijningen op de (elektrische dus geruisloze) brommertjes. Omdat Chinese vrouwen absoluut niet bruin willen worden, rijden ze in de volle zon met allerlei bescherming, variërend van grote elegante hoed tot handdoek over hun hoofd. Ook de parasol op de bromfiets is populair.
 
Een van de trekpleisters van Guilin is de Reet Flute Cave. Een prachtig grottenstelsel dat met discolichten in de meest bizarre formaties wordt omgevormd. De daarbij behorende namen van de formaties vergen nogal wat van ons inlevingsvermogen, maar de blauw verlichte ondergrondse meren zijn echt prachtig.
 
Nog net even tijd voor een voetmassage, wat meer op een voetmarteling lijkt. Jim krijgt eerst een pedicure behandeling want zijn nagels zijn bijna nog langer dan de duimnagel van Teu, onze gids. Na een theebadje voor de vermoeide en vieze voeten, begint mijn vrouwelijke beul op alle gevoelige plekken in mijn voeten te drukken. Na een uur ben je echt ontspannen, omdat het eindelijk afgelopen is ...
 
De chauffeur scheurt ons compleet ontspannen naar het vliegveld, waar we als afscheid nog een blik kunnen werpen op de karstbergen. Ons tussenstation is Kunmin waar we slecht 1 nacht blijven. Bij aankomst in ons hotel blijken daar 6 (!) bruiloften tegelijk plaats te vinden. Alle bruidsparen staan op de trap, en nemen daar de bekende rode enveloppes met goede wensen in ontvangst. Ook traditioneel is dat ons twee kadootjes worden aangeboden: twee sigaretten of twee snoepjes.
 
's Avonds eten we bij het Green Lake. Volgens advies van Lonely Planet (altijd goed!) belanden we in een leuk lokaal restaurant met binnen plaats. Zoals je ziet weten ze zelfs van cherry tomaten nog een kunstwerkje te maken. De saté sist op onze tong. De kruiden maken onze tong gevoelloos, niet zo lekker dus. Ook weer apart dat er afgewassen wordt op de tafel naast ons nadat de gasten vertrokken zijn.
 
We nemen weer 2 taxi's terug. Gelukkig komen we bij hetzelfde hotel terug, waar we om 4 uur opstaan voor de vroege vlucht.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten