Stroomstoring en stadsmuren

Net opgestaan toen de stroom uitviel in de hele straat. Aangezien de hele stad binnen de stadsmuren is opgebroken voor een nieuwe metrolijn is dat niet echt een verrassing. Gelukkig is er nog warm water dus we staan in het donker op. Naar de ontbijtzaal dalen we 8 trappen af, we hopen dat de storing verholpen is als we de koffers naar beneden moeten zeulen! We ontbijten bij kaarslicht (geen omelet vandaag!).

 

Buiten zijn ze bezig een grote generator te installeren. De winkeltjes in het straatje zijn donker, maar op de East Main Street (makkelijke naamgeving: van de klokkentoren naar East Gate) hebben alle winkels gewoon stroom. Ze gaan pas om 10 uur open, wij lopen naar de Bell Tower (oosten, stadspoorten kunnen open) en de Drum Tower (westen, stadspoorten gaan dicht). Onderweg veel bloemen (al dan niet met knuffeltjes): vandaag ontmoet de Keizer zijn favoriete concubine Yang weer, dus het is een soort Chinees Valentijn.

 

In de oude moslimwijk dwalen we door de soekh-achtige straatjes. Helaas alweer vol met de gebruikelijke toeristenshops met bijbehorende verkoopsters. Nieuw is dat de vrouwen hier een hoofddoek dragen. Grappige T-shirts van Oba-Mao, waar Obama opstaat met een Mao pet. Ook de kraampjes met snacks zijn in deze wijk anders. Bij de oude moskee veel steegjes, niet echt comfortabel wonen.

 

Weinig ingeslagen bij de shopping malls. Kleine winkels in malls met veel roltrappen, maar niet speciaal. Voor de rijke toeristen (lees: westerlingen, die ze hier 'grote neuzen' noemen) liggen de malls bij de bezienswaardigheden, zoals de pagoda en het paleis.

 

Gelukkig doet de lift het in het hotel het weer. De generator maakt een enorm kabaal maar het werkt wel. We rijden naar de stadsmuur: 14 km rondom het oude paleis is intact gebleven. Alle andere steden incl. Beijing hebben hun stadsmuren 20 jaar geleden gesloopt om het verkeersinfarct op te lossen. In Xi'an hadden ze daar geen geld voor: gelukkig! Wij fietsen in 35 graden de muur rond. Overal gerestaureerde verdedigingstorens en uitzicht op de Bell Tower die precies middenin de stad staat. Ook meteen duidelijk wat de gevolgen voor het verkeer zijn van dergelijke muren: overall lange files.

 

Bezweet rijden we stapvoets naar de Bell Tower. Deze is zonder spijkers in elkaar gezet. Toen een paar honderd jaar geleden de Drum Tower verplaats is, konden ze hem als een bouwpakket uit elkaar halen. Het verkeer op het plein is een enorme chaos. Voetgangers, fietsers, auto's en bussen rijden dwars door elkaar. Op de een of andere manier zijn er echter nooit aanrijdingen. Ik denk niet dat het efficient is, maar het werkt. Een mooi voorbeeld van een Russisch gebouw uit de 50-er jaren, is het Bell Tower Hotel.

 

Dan naar het treinstation dat net buiten de stadsmuren ligt. Overal mensen die op het plein schaduw zoeken en wachten op hun trein. Blijkbaar vertrekken er veel nachttreinen, en de Soft Sleeper wachtruimte zit vol met toeristen. We nemen afscheid van onze gids Mei (die bij iedere bezienswaardigheid weer een leuk verhaal wist) en werken onze baggage de coupe in. We lopen naar het begin van de trein die zeker 500 m lang is, en moeten terugrennen om op tijd weer in onze wagon te zijn. Heel langzaam vertrekt de trein voor een 1200 km lange reis in in 11 uur.

 

In onze coupe 4 bedden, Paul slaapt weer tussen de Chinezen. Om 22 uur ligt we hele wagon te slapen, tijd voor ons om onze bedden op te zoeken.