Lijiang is het middelpunt van het gebied waar het merendeel van de stammen wonen die typisch ook voorkomen in de regio Birma, Tibet, tot aan Thailand aan toe. In China worden ze aangeduid als 'minderheden' en nemen een heel speciale plaats in. Zo kunnen de ouders meer dan 1 kind nemen. De 'meerderheid' van Han Chinezen vindt dit deel van hun cultuur en geschiedenis machtig interessant en daarom trekken er jaarlijks 12 miljoen toeristen naar Lijiang.
De oude binnenstad is behoorlijk uitgestrekt en je kunt er lelijk verdwalen. Het ziet er in de avond erg sfeervol uit. Helaas zijn alle winkels hetzelfde en gevuld met de gebruikelijke toeristenrommel als shawls, jurken, zilveren armbanden enzo. Het is wel duidelijk waarom Lijiang de Lampionnenstad wordt genoemd.
Hoewel oud en authentiek, prima kamers in een hotel middenin de oude stad. Leuke binnenplaatsjes met mozaïeken en open gangen op de eerste etage. Ontbijt is echt minimaal: keuze uit noedels, rijstsoep of gefrituurde groente. En geen koffie ... maar dan eet je wel bij een restaurant met de naam 'Village People'!
We haasten ons naar de 'Impressions Lijiang' show, in een groot park dat lijkt te zijn opgezet om de cultuur van de minderheden te showen. Zelfde regisseur als in Yangshuo, maar betere show met kleurige klederdracht van diverse minderheden. Die 'minderheden' zijn trouwens de stammen die oorspronkelijk in deze provincie wonen. De Chinezen zijn na de Culturele Revolutie erg gefixeerd op hun geschiedenis. Hun meer dan 50 stammen worden neergezet in een soort Disney-show, en ook de rest van het park is op entertainment in de context van de stammen opgezet. Dat weerhoudt Fia en Nena er niet van om met een knappe Yi-man op de foto te gaan!
We gaan na een lange wachttijd (ook Disney!) met de kabel baan naar de vlakte waar de Naxi stam hun dorp had/heeft. Helaas is het uitzicht op de Snow Dragon Mountain belemmerd door de laaghangende wolken. Het lieflijke weitje op een van de foto's heeft een wrede historie. Hier pleegden geliefden zelfmoord als ze van hun ouders niet mochten trouwen.
We slaan de rest van het park over en rijden naar Baisha, een oude hoofdstad van de streek waar nog veel kunstvormen zijn bewaard gebleven. We onderhandelen over een gebedsmolen (prijs gezakt tot een kwart!) en bezoeken een school voor zijde-borduren. Onmogelijk hoe de 'master' een zijden draadje kan splitsen in 128 kleinere draadjes! Zijden borduurwerk kan ons niet bekoren, wel een litho van de rijstvelden, die we besluiten te kopen. Nog even op de foto met de meester!
Voor de fresco's in de boeddhistische tempel zijn we helaas te laat. Je kunt hier wel de hiërogliefen zien die de Naxi's nog steeds actief gebruiken, en die hun sjamanen onderwijzen.
In het stadje Shuhe moeten we de paraplu's gebruiken. Hier ook aanwijzingen in 3 talen: Mandarijn, Engels en in Naxi hiërogliefen.
Terug in Lijiang vallen de brandblusmiddelen op. Overal in de stad rode emmertjes, die bij brand kunnen worden doorgegeven. Overal in de buurt is water, en dat het gevaar reëel is blijkt uit een gapend gat middenin de stad. We eten in een sfeervol versierd binnenplaatsje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten